แจ๋ว : แต่ยังไม่แจ่ม
posted on 04 Jan 2005 21:14 by chubby in Movie-review
แจ๋ว : แต่ยังไม่แจ่ม
My Personal Rating : 69%
Most Recommended : แฟนๆ ของ สมชาย ศักดิกุล ตัวแย่งซีนอันดับ 1 ของหนังไทย ณ เวลานี้ (เรื่องไหนๆ ก็เจอเขาหมดสิน่า)
.
เรื่องย่อ
- เมื่อเขาวานให้แจ๋ว (สรรพนามเรียกขานแทน "คนใช้") เป็นสายลับ เพราะพฤติกรรมสอดรู้สอดเห็นของแจ๋วเหมาะกับงานนี้จริงๆ
- ปัญหาคือบรรดาแจ๋วๆ จากบ้านนอก จะรับมือกับวิถีคนเมืองและอุปกรณ์ไฮเทคทั้งหลาย โดยไม่เกิดปัญหาขึ้นได้นานขนาดไหน
.
ข้อดี
- เปิดเรื่องได้น่าสนใจและน่าติดตามเทียบเท่ามาตรฐานฮอลลีวู้ด ก่อนถูกอัตลักษณ์แบบไทยๆ ดึงกลับมาอย่างที่ทุกคนคาดเดาได้
- เป็นเรื่องราวใกล้ตัว ทำความเข้าใจง่าย ไม่มีอะไรยุ่งยากซับซ้อน เหมาะสำหรับคนที่อยากหัวเราะเป็นหลัก ไม่อยากได้อะไรหนักๆ
- มุขความใสซื่อ (บื้อ) บริสุทธิ์ของเหล่าคุณแจ๋วจากบ้านนอก พร้อมกับมุขตลก (แม้จะเดาได้ง่าย) ที่กระชากใจคนดูได้หลายดอก
- คนที่รับบท เอ๋ (พนาลักษณ์ ณ ลำปาง) สาวใช้ที่หนีการตกเขียวจากเชียงราย ในโปสเตอร์ดูจืดๆ แต่บนจอกลับดูน่ารักมาก ^^b
.
ข้อเสีย
- ใช้ตัวละครไม่คุ้มค่า บางคนแนะนำมาเสียดิบดีแต่ตอนหลังหายสาบสูญ หรือบางคนโผล่ๆ หายๆ แล้วพึ่งเอาบทมายัดตอนหลัง
- มุขตลกคำพูดบางแง่มุมที่น่าสงสัยว่าจะโกอินเตอร์อย่างไร ? บางช่วงเล่นมุขเดิมๆ ซ้ำซากมากเกินไปจนเบื่อหน่ายหรือขำไม่ออก
- ความตลกในตัวของ สมชาย ศักดิกุล เอง ถ้าผู้กำกับมือไม่ถึงแล้ว ทำอย่างไรก็ไม่บีบคั้นอารมณ์ ต่อให้เป็นช่วงไคลแมกซ์ก็ตามที
- เดินออกจากโรงแล้ว แทบไม่เหลืออะไรตกค้างเป็นตะกอนในหัวสมองจริงๆ (ยกเว้นใบหน้าแบบสาวเหนือแต๊ๆ ของน้องเอ๋ >w<)
.
ข้อสงสัย
- การนำเอานโยบายรัฐมาเป็นประเด็นด่าฟรีๆ แล้วตีจากไปโดยไม่รับผิดชอบ (เจ้าสาวผัดไทยยังหาทางจบให้ดิสเคาน์สโตร์ได้เลย)
.
สรุป
- แจ๋ว เป็นอาหารพื้นบ้านที่มีรสลำแต๊ๆ แซ่บอีหลีสำหรับคนพื้นถิ่น แต่กับคนที่กินแฮมเบอร์เกอร์ เขาจะอร่อยเหมือนเราหรือเปล่า ?
My Personal Rating : 69%
Most Recommended : แฟนๆ ของ สมชาย ศักดิกุล ตัวแย่งซีนอันดับ 1 ของหนังไทย ณ เวลานี้ (เรื่องไหนๆ ก็เจอเขาหมดสิน่า)
.
เรื่องย่อ
- เมื่อเขาวานให้แจ๋ว (สรรพนามเรียกขานแทน "คนใช้") เป็นสายลับ เพราะพฤติกรรมสอดรู้สอดเห็นของแจ๋วเหมาะกับงานนี้จริงๆ
- ปัญหาคือบรรดาแจ๋วๆ จากบ้านนอก จะรับมือกับวิถีคนเมืองและอุปกรณ์ไฮเทคทั้งหลาย โดยไม่เกิดปัญหาขึ้นได้นานขนาดไหน
.
ข้อดี
- เปิดเรื่องได้น่าสนใจและน่าติดตามเทียบเท่ามาตรฐานฮอลลีวู้ด ก่อนถูกอัตลักษณ์แบบไทยๆ ดึงกลับมาอย่างที่ทุกคนคาดเดาได้
- เป็นเรื่องราวใกล้ตัว ทำความเข้าใจง่าย ไม่มีอะไรยุ่งยากซับซ้อน เหมาะสำหรับคนที่อยากหัวเราะเป็นหลัก ไม่อยากได้อะไรหนักๆ
- มุขความใสซื่อ (บื้อ) บริสุทธิ์ของเหล่าคุณแจ๋วจากบ้านนอก พร้อมกับมุขตลก (แม้จะเดาได้ง่าย) ที่กระชากใจคนดูได้หลายดอก
- คนที่รับบท เอ๋ (พนาลักษณ์ ณ ลำปาง) สาวใช้ที่หนีการตกเขียวจากเชียงราย ในโปสเตอร์ดูจืดๆ แต่บนจอกลับดูน่ารักมาก ^^b
.
ข้อเสีย
- ใช้ตัวละครไม่คุ้มค่า บางคนแนะนำมาเสียดิบดีแต่ตอนหลังหายสาบสูญ หรือบางคนโผล่ๆ หายๆ แล้วพึ่งเอาบทมายัดตอนหลัง
- มุขตลกคำพูดบางแง่มุมที่น่าสงสัยว่าจะโกอินเตอร์อย่างไร ? บางช่วงเล่นมุขเดิมๆ ซ้ำซากมากเกินไปจนเบื่อหน่ายหรือขำไม่ออก
- ความตลกในตัวของ สมชาย ศักดิกุล เอง ถ้าผู้กำกับมือไม่ถึงแล้ว ทำอย่างไรก็ไม่บีบคั้นอารมณ์ ต่อให้เป็นช่วงไคลแมกซ์ก็ตามที
- เดินออกจากโรงแล้ว แทบไม่เหลืออะไรตกค้างเป็นตะกอนในหัวสมองจริงๆ (ยกเว้นใบหน้าแบบสาวเหนือแต๊ๆ ของน้องเอ๋ >w<)
.
ข้อสงสัย
- การนำเอานโยบายรัฐมาเป็นประเด็นด่าฟรีๆ แล้วตีจากไปโดยไม่รับผิดชอบ (เจ้าสาวผัดไทยยังหาทางจบให้ดิสเคาน์สโตร์ได้เลย)
.
สรุป
- แจ๋ว เป็นอาหารพื้นบ้านที่มีรสลำแต๊ๆ แซ่บอีหลีสำหรับคนพื้นถิ่น แต่กับคนที่กินแฮมเบอร์เกอร์ เขาจะอร่อยเหมือนเราหรือเปล่า ?
Tags: maid, movie, review4 Comments
#1 By loveff (202.129.56.15) on 2005-01-04 21:30