เม็กซิกันบัน : จุดขายหรือจุดตาย
posted on 17 Jul 2006 14:13 by chubby in Social-review
เม็กซิกันบัน : จุดขายหรือจุดตาย
.
ช่วงต้นปีที่ผ่านมา หลังจากกระแสชาเขียวอ่อนแรงลงไป ก็มีสินค้าบริโภคชิ้นใหม่เข้ามาแทนที่ตามวัฏจักร
นั่นคือ "เม็กซิกันบัน" หรือขนมปังก้อน ซึ่งมีความโดดเด่นด้วยกลิ่นกาแฟตลบอบอวลไปสามบ้านแปดบ้าน
ที่เป็น Talk of the Town แรกตามสื่อประเภทต่างๆ คือเม็กซิกันบันยี่ห้อ "Roti Boy" ย่านสยามสแควร์
ด้วยกลยุทธ์ทางการตลาดแบบปากต่อปาก และกลยุทธ์ทางจิตวิทยาด้วยการต่อแถวเข้าคิวสุดยาวเหยียด
.
Roti ในภาษาอินเดีย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย หมายถึง "ขนมปัง", จากปรากฎการณ์ Roti Boy ที่สยามฯ
มิช้านานก็มีพ่อแม่พี่ชายน้องสาว สารพัดญาติโกโหติกาขนมปัง ยกขบวนมาเปิดร้านแข่งกันตามระเบียบ
ทั้งแบบ Stand Alone, ในห้างสรรพสินค้า, ในห้างขายปลีก ฯลฯ จากกรุงเทพกระจายไปสู่หัวเมืองใหญ่
เชียงใหม่ก็ไม่เว้น จากตอนแรกมีเฉพาะ Tesco Lotus จนเดือนที่ผ่านมาก็ปรากฎในเซ็นทรัลแอร์พอร์ต
.
...ไม่ใช่แค่ 1 แต่มาถึง 3...
.
.
.
จุดขายหรือจุดตาย
.
เม็กซิกันบันเป็นของแปลกใหม่หรือไม่ ? เมื่อพิจารณาดูจากส่วนผสมแล้ว มิใช่ของแปลกใหม่ในบ้านเรา
เพราะไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบที่ใช้ทำตัวขนมปัง เนย หรือกาแฟ ก็เป็นวัตถุดิบพื้นๆ ภายในร้านเบเกอรี่ทั่วไป
จุดต่างที่หนึ่งคือ "ปริมาณส่วนผสม" ซึ่งเน้นกลิ่นกาแฟให้กระจายออกไปเหมือนร้านกาแฟ (แต่แรงกว่า)
สำหรับร้าน Stand Alone ในพื้นที่เปิดโล่ง นี่นับเป็นจุดขายที่เรียกความสนใจของผู้ที่เดินผ่านไปมาได้ดี
.
แต่ในห้างสรรพสินค้าที่ปิดทึบล่ะ ?
.
ร้านเบเกอรี่รวมถึงร้านอาหารที่มีกลิ่นแรงๆ ต่างมีเงื่อนไขเรื่องการระบายอากาศหรือติดตั้งเครื่องดูดกลิ่น
แม้แต่ร้านกาแฟภายในห้างสรรพสินค้า ไม่ว่าไทยหรือเทศ จะมีกลิ่นโชยอยู่ภายในรัศมีที่มองเห็นตัวร้าน
นี่คือจุดต่างที่สอง "การจำกัดกลิ่น" ไม่รู้ว่าเม็กซิกันบันได้อภิสิทธิ์พิเศษอะไรในการปล่อยกลิ่นก็ไม่ทราบ
แต่การเปิดทีเดียวพร้อมกัน 3 เจ้า (ชั้น 1, 2, 4 - เมื่อเดือนที่แล้ว) ในห้างปิดทึบอย่างเซ็นทรัลแอร์พอร์ต
.
ทำให้ผมเลิกเดินดูของในห้างไปเลย
.
.
.
ปัญหาที่คาดไม่ถึงจากจุดต่างที่สอง
.
ไม่รู้ว่ามันอินเทรนด์หรือเท่ห์ดีอย่างไรมิทราบ มันได้อภิสิทธิ์ให้นำเข้าไปกิน "ภายใน" โรงหนังได้ด้วย
ถ้าคราวหน้าผมเจอแบบนี้ แล้วผมสวนกลับด้วยการเอาทุเรียนเข้าไปนั่งกินบ้าง คุณจะรู้สึกอย่างไร ?
แม้มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง แต่ ผมไปโรงหนังเพราะต้องการเสพกลิ่นรสของโรงหนัง ไม่ใช่โรงครัว
หากเจอบ่อยๆ เข้า ผมอาจพิจารณาว่าจะหยุดเสียเงินให้แก่โรงหนัง แล้วเปลี่ยนไปใช้บริการบิทแทน
.
.
.
การบังคับให้อยู่กับ "จุดเด่น" ของสินค้า อย่างเช่น กลิ่นที่รุนแรง
ผมไม่คิดว่ามันจะเป็น "จุดขาย" ที่ยั่งยืน เมื่อคนเลิกเห่อหรอกนะ
.
ช่วงต้นปีที่ผ่านมา หลังจากกระแสชาเขียวอ่อนแรงลงไป ก็มีสินค้าบริโภคชิ้นใหม่เข้ามาแทนที่ตามวัฏจักร
นั่นคือ "เม็กซิกันบัน" หรือขนมปังก้อน ซึ่งมีความโดดเด่นด้วยกลิ่นกาแฟตลบอบอวลไปสามบ้านแปดบ้าน
ที่เป็น Talk of the Town แรกตามสื่อประเภทต่างๆ คือเม็กซิกันบันยี่ห้อ "Roti Boy" ย่านสยามสแควร์
ด้วยกลยุทธ์ทางการตลาดแบบปากต่อปาก และกลยุทธ์ทางจิตวิทยาด้วยการต่อแถวเข้าคิวสุดยาวเหยียด
.
Roti ในภาษาอินเดีย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย หมายถึง "ขนมปัง", จากปรากฎการณ์ Roti Boy ที่สยามฯ
มิช้านานก็มีพ่อแม่พี่ชายน้องสาว สารพัดญาติโกโหติกาขนมปัง ยกขบวนมาเปิดร้านแข่งกันตามระเบียบ
ทั้งแบบ Stand Alone, ในห้างสรรพสินค้า, ในห้างขายปลีก ฯลฯ จากกรุงเทพกระจายไปสู่หัวเมืองใหญ่
เชียงใหม่ก็ไม่เว้น จากตอนแรกมีเฉพาะ Tesco Lotus จนเดือนที่ผ่านมาก็ปรากฎในเซ็นทรัลแอร์พอร์ต
.
...ไม่ใช่แค่ 1 แต่มาถึง 3...
.
.
.
จุดขายหรือจุดตาย
.
เม็กซิกันบันเป็นของแปลกใหม่หรือไม่ ? เมื่อพิจารณาดูจากส่วนผสมแล้ว มิใช่ของแปลกใหม่ในบ้านเรา
เพราะไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบที่ใช้ทำตัวขนมปัง เนย หรือกาแฟ ก็เป็นวัตถุดิบพื้นๆ ภายในร้านเบเกอรี่ทั่วไป
จุดต่างที่หนึ่งคือ "ปริมาณส่วนผสม" ซึ่งเน้นกลิ่นกาแฟให้กระจายออกไปเหมือนร้านกาแฟ (แต่แรงกว่า)
สำหรับร้าน Stand Alone ในพื้นที่เปิดโล่ง นี่นับเป็นจุดขายที่เรียกความสนใจของผู้ที่เดินผ่านไปมาได้ดี
.
แต่ในห้างสรรพสินค้าที่ปิดทึบล่ะ ?
.
ร้านเบเกอรี่รวมถึงร้านอาหารที่มีกลิ่นแรงๆ ต่างมีเงื่อนไขเรื่องการระบายอากาศหรือติดตั้งเครื่องดูดกลิ่น
แม้แต่ร้านกาแฟภายในห้างสรรพสินค้า ไม่ว่าไทยหรือเทศ จะมีกลิ่นโชยอยู่ภายในรัศมีที่มองเห็นตัวร้าน
นี่คือจุดต่างที่สอง "การจำกัดกลิ่น" ไม่รู้ว่าเม็กซิกันบันได้อภิสิทธิ์พิเศษอะไรในการปล่อยกลิ่นก็ไม่ทราบ
แต่การเปิดทีเดียวพร้อมกัน 3 เจ้า (ชั้น 1, 2, 4 - เมื่อเดือนที่แล้ว) ในห้างปิดทึบอย่างเซ็นทรัลแอร์พอร์ต
.
ทำให้ผมเลิกเดินดูของในห้างไปเลย
.
.
.
ปัญหาที่คาดไม่ถึงจากจุดต่างที่สอง
.
ไม่รู้ว่ามันอินเทรนด์หรือเท่ห์ดีอย่างไรมิทราบ มันได้อภิสิทธิ์ให้นำเข้าไปกิน "ภายใน" โรงหนังได้ด้วย
ถ้าคราวหน้าผมเจอแบบนี้ แล้วผมสวนกลับด้วยการเอาทุเรียนเข้าไปนั่งกินบ้าง คุณจะรู้สึกอย่างไร ?
แม้มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง แต่ ผมไปโรงหนังเพราะต้องการเสพกลิ่นรสของโรงหนัง ไม่ใช่โรงครัว
หากเจอบ่อยๆ เข้า ผมอาจพิจารณาว่าจะหยุดเสียเงินให้แก่โรงหนัง แล้วเปลี่ยนไปใช้บริการบิทแทน
.
.
.
การบังคับให้อยู่กับ "จุดเด่น" ของสินค้า อย่างเช่น กลิ่นที่รุนแรง
ผมไม่คิดว่ามันจะเป็น "จุดขาย" ที่ยั่งยืน เมื่อคนเลิกเห่อหรอกนะ
นั่นแบบเหม็นตลบวนเวียน นั่งแล้วจะตายเอาค่ะ
ปล. กลิ่นทุเรียนในห้องแอร์ ประสบมาแล้วจ้า
CP Tower ค่ะ .. เค้านึกอย่างไรไม่ทราบ อนุญาตให้เอาทุเรียนมาขายตรงโถงตึก ชั้น 1 ได้ .. กลิ่นลอยไปถึงชั้นไหนต่อชั้นไหน .. จะแย่ !!!!
-_-"
#1 By PeAcH_a_Ja on 2006-07-17 14:22