การเรียกร้องน้ำใจที่ผิดเพี้ยน
posted on 15 Aug 2006 14:15 by chubby in Social-review
การเรียกร้องน้ำใจที่ผิดเพี้ยน
.
น้ำใจ (น.)
- การแสดงออกถึง "ความรู้สึก" เอื้ออาทร
หน้าที่ (น.)
- การงาน, ภาระที่ "ต้อง" ทำ
ความรับผิดชอบ (น.)
- การเอาเป็นภาระในความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้
.
โลกเรามีอะไรแปลกๆ หลายอย่าง ปัจจัยเพียงเล็กน้อยก็ทำให้มองอะไรผิดแผกจากความหมายเดิมได้เสมอ
โดยปรกติทั่วไปนั้น เรามักจะเห็นการจับคู่กลุ่มคำระหว่าง "สิทธิ - เสรีภาพ" กับ "หน้าที่ - ความรับผิดชอบ"
ทั้งนี้เพราะ การกระทำใดๆ อย่างอิสระตามอำเภอใจนั้น เป็นขั้วตรงข้ามกับภาระภายใต้การควบคุมอยู่แล้ว
แต่กี่ครั้งกี่หนที่เกิดความเสียหาย เนื่องมาจากความไม่รับผิดชอบ ของคนที่ไม่คิดตระหนักในหน้าที่ของตน
แถมยังโบ้ยให้ฝ่ายตรงข้าม ซึ่งปฎิบัติตามหน้าที่และความรับผิดชอบ กลายเป็นคนผิดที่แล้งน้ำใจซะงั้น...
.
เนื้อหาใน Entry นี้จะกล่าวเน้นไปที่หลักการ ซึ่งสามารถนำไปเปรียบเทียบหรือประยุกต์ใช้ได้หลายกิจกรรม
แตกต่างจากข้อความสวยหรูที่ใช้สีข้างถูขึ้นมา ซึ่งมักเป็นการใช้เพื่อความสะใจ ได้เฉพาะบางสถานการณ์
หากนักแถตกอยู่ในฝั่งตรงข้ามกับตอนแรก พวกนี้พร้อมประดิษฐ์ข้อความสวยหรูอันใหม่ที่ตรงข้ามขึ้นทันที
ซึ่งแตกต่างจากการใช้หลักการ, ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร คุณจะยืนอยู่ฝั่งไหน มันก็ไม่เปลี่ยนแปลง
และเพื่อป้องกันการแถจนหลุดประเด็น ผมจะใช้เหตุการณ์ทั่วๆ ไปในการอธิบาย ไม่จำเพาะเจาะจงถึงใคร
.
.
.
ขยะในบ้านกับขยะนอกบ้าน
.
ขยะภายในบ้าน ผมก็มี "หน้าที่" จัดการรวบรวมมัน ให้อยู่เป็นที่เป็นทาง
ขยะรอบตัวบ้าน ผมก็มีคนสวน ซึ่งมี "หน้าที่" คอย "รับผิดชอบ" อยู่แล้ว
บางครั้ง ผมก็ลงไปช่วยเก็บกวาดขยะบางส่วนอันเป็นการ "แสดงน้ำใจ"
ถ้าหากผมต้อง "แสดงน้ำใจ" ทุกครั้ง ตามแบบตรรกะเพี้ยนๆ แล้วล่ะก็
ผมเลิกจ้างคนสวน เปลี่ยนพื้นที่รอบบ้านมาเป็น "หน้าที่" ของผมดีกว่า
.
แต่บางครั้ง เหตุการณ์ยังไม่หยุดอยู่แค่นี้ มีใครไม่รู้ทิ้งขยะหน้าบ้านผม
จากนั้นมีใครไม่รู้เข้ามาด่าว่าผมแล้งน้ำใจ ทำไมไม่ออกไปช่วยเทศบาล
ออกไปเก็บขยะ (ที่หมาไหนก็ไม่รู้คาบมาทิ้งเอาไว้) บนถนนหน้าบ้านผม
ทั้งๆ ที่ปรกติ "หน้าที่" ของผมคือ การนำเอาถังขยะไปทิ้งในถังให้เป็นที่
และผมก็ "แสดงน้ำใจ" โดยการห่อให้มิดชิด แยกขยะไม่ให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อน นำขยะออกไปทิ้งตรงเวลา
แต่ถ้าจะให้แบกถุงดำ เกาะรถเหลืองไปช่วยเขาเก็บขยะ "บ้าไปแล้วครับ"
มันเกินขอบเขต "หน้าที่" "ความรับผิดชอบ" และการแสดงน้ำใจไปแล้ว
.
ตัวอย่างข้างบน คงช่วยให้เห็นทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติของคำว่า "น้ำใจ" "หน้าที่" "ความรับผิดชอบ"
เนื่องจากบางคนลากคำพวกนี้ไปใช้ประกอบคำพูดที่ดูดี โดยไม่สำเหนียกว่ามันเป็นการ "เห็นแก่ตัว" ต่างหาก
.
.
.
แต่ดูเหมือนใครสักคนที่เดินผ่านหน้าบ้านคนนั้น ต้องการให้ผมนั่งเฝ้าถังขยะหน้าบ้าน ไม่งั้นเขาไม่พอใจ
โห...แม้แต่หน้าที่ก็ยังไม่ใช่เลยนะครับ กลับกลายเป็นโดนด่าว่าแล้งน้ำใจ ที่ไม่ช่วยทิ้งขยะหน้าบ้านซะงั้น
ถ้าเขาคนนั้น เป็นแค่คนวิกลจริตที่เดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้เป็นญาติอะไร ผมก็คงไม่ใส่ใจเท่าไรนัก
แต่ ถ้าเขาคนนั้น เอาแต่เดินวนกลับไปกลับมาอยู่หน้าบ้าน ตะโกนย้ำคิดย้ำทำ ในประเด็นเดิมๆ แล้วล่ะก็
ผมก็มีสิทธิ์มองได้ว่า หมอนั่นคงเป็นโจทก์เก่า เคยมีส่วนได้ส่วนเสียอะไรบางอย่างในวงการมาก่อนแหงๆ
(คนปรกติที่ไหนจะมาโวยวายอะไรอยู่หน้าบ้านคนอื่นได้เป็นนานสองนาน ถ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันล่ะครับ ?)
.
.
.
ย้ำอีกครั้ง
เนื้อหาใน Entry นี้เป็นหลักการที่ไม่ซับซ้อน สามารถนำไปเปรียบเทียบหรือประยุกต์ใช้ได้หลายกิจกรรม
ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นงานที่อยู่ใกล้ตัว หากเป็นกิจกรรมอะไรก็ได้ทั้งนั้น หรืองานในวงการไหนก็ได้ทั้งนั้น
ถ้าเป็นการแถหรือหลักกู จะสังเกตเห็นถึงการพูดจาวนเวียนในเรื่องเดิมๆ ดิ้นไปทางอื่นไม่ได้ เดี๋ยว "หลุด"
.
.
.
สรุป
น้ำใจ เป็นการแสดงออกตามความรู้สึกเอื้ออาทร, จะกระทำหรือไม่กระทำก็ได้ ไม่มีถูกไม่มีผิด
หน้าที่ และความรับผิดชอบ เป็นภาระการงานที่ต้องกระทำ, การละเลย ไม่ใช่สิ่งที่ถูกแน่นอน
คนแล้งน้ำใจ หรือ คนแล้งความรับผิดชอบ อย่างใดกันแน่ที่สร้างความเสียหายแก่ส่วนรวม ?
.
น้ำใจทำให้สังคมน่าอยู่ แล้งน้ำใจทำให้สังคมอับเฉา
.
แต่แล้งซึ่งความรับผิดชอบ สังคมก็ล้มละลายตั้งแต่รากฐาน ป่วยการที่จะพูดถึงการมีน้ำใจกัน
เพราะปุถุชนจักแสดงออกถึงความรู้สึกเอื้ออาทร ต่อพฤติกรรมที่ชวนให้เอื้ออาทรตามธรรมชาติ
ถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่ และความรับผิดชอบของตน มันก็ไม่เกิดขยะหรือตรรกะเพี้ยนๆ หรอกครับ
แต่พออีกฝ่ายเบื่อที่จะตามเช็ดขี้คนอื่น (ซึ่งเป็นสิทธิโดยชอบธรรม เพราะมันไม่ใช่ขี้ของเขานี่)
เจ้าของขี้ (หรือพรรคพวกของเจ้าของขี้) กลับบอกว่า "ไอ้พวกนี้แล้งน้ำใจ ทำให้วงการตกต่ำ"
.
.
.
...ขอให้จำเริญๆ เถอะครับ...
.
.
.
ปล.1 ย้ำอีกครั้ง เนื้อหาใน Entry นี้ไม่ได้เจาะจงถึงใคร เพราะผมไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงใครน่ะสิครับ
Entry นี้ไม่ได้เจาะจงถึงงานใดงานหนึ่งนะครับ หากแต่เขียนขึ้นมาเพื่อใช้กับทุกกิจกรรมที่เกิดขึ้น
.
ปล.2 สิ่งที่มนุษย์เราควรเรียกร้องสำหรับสังคม คือน้ำใจที่พึงมี หรือความรับผิดชอบที่ต้องมี ?
น้ำใจ, การทำบุญ เป็นสิ่งที่ต้องทำจากใจ ไม่ใช่สิ่งที่ต้องมาเรียกร้องโวยวายหรือพูดพล่ามให้ทำ
เมื่อใดก็ตามที่เกิดการ "เรียกร้อง" มันก็หมดสภาพของ "น้ำใจ" กลายเป็น "หน้าที่" ไปในทันที
.
.
.
น้ำใจ (น.)
- การแสดงออกถึง "ความรู้สึก" เอื้ออาทร
หน้าที่ (น.)
- การงาน, ภาระที่ "ต้อง" ทำ
ความรับผิดชอบ (น.)
- การเอาเป็นภาระในความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้
.
โลกเรามีอะไรแปลกๆ หลายอย่าง ปัจจัยเพียงเล็กน้อยก็ทำให้มองอะไรผิดแผกจากความหมายเดิมได้เสมอ
โดยปรกติทั่วไปนั้น เรามักจะเห็นการจับคู่กลุ่มคำระหว่าง "สิทธิ - เสรีภาพ" กับ "หน้าที่ - ความรับผิดชอบ"
ทั้งนี้เพราะ การกระทำใดๆ อย่างอิสระตามอำเภอใจนั้น เป็นขั้วตรงข้ามกับภาระภายใต้การควบคุมอยู่แล้ว
แต่กี่ครั้งกี่หนที่เกิดความเสียหาย เนื่องมาจากความไม่รับผิดชอบ ของคนที่ไม่คิดตระหนักในหน้าที่ของตน
แถมยังโบ้ยให้ฝ่ายตรงข้าม ซึ่งปฎิบัติตามหน้าที่และความรับผิดชอบ กลายเป็นคนผิดที่แล้งน้ำใจซะงั้น...
.
เนื้อหาใน Entry นี้จะกล่าวเน้นไปที่หลักการ ซึ่งสามารถนำไปเปรียบเทียบหรือประยุกต์ใช้ได้หลายกิจกรรม
แตกต่างจากข้อความสวยหรูที่ใช้สีข้างถูขึ้นมา ซึ่งมักเป็นการใช้เพื่อความสะใจ ได้เฉพาะบางสถานการณ์
หากนักแถตกอยู่ในฝั่งตรงข้ามกับตอนแรก พวกนี้พร้อมประดิษฐ์ข้อความสวยหรูอันใหม่ที่ตรงข้ามขึ้นทันที
ซึ่งแตกต่างจากการใช้หลักการ, ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร คุณจะยืนอยู่ฝั่งไหน มันก็ไม่เปลี่ยนแปลง
และเพื่อป้องกันการแถจนหลุดประเด็น ผมจะใช้เหตุการณ์ทั่วๆ ไปในการอธิบาย ไม่จำเพาะเจาะจงถึงใคร
.
.
.
ขยะในบ้านกับขยะนอกบ้าน
.
ขยะภายในบ้าน ผมก็มี "หน้าที่" จัดการรวบรวมมัน ให้อยู่เป็นที่เป็นทาง
ขยะรอบตัวบ้าน ผมก็มีคนสวน ซึ่งมี "หน้าที่" คอย "รับผิดชอบ" อยู่แล้ว
บางครั้ง ผมก็ลงไปช่วยเก็บกวาดขยะบางส่วนอันเป็นการ "แสดงน้ำใจ"
ถ้าหากผมต้อง "แสดงน้ำใจ" ทุกครั้ง ตามแบบตรรกะเพี้ยนๆ แล้วล่ะก็
ผมเลิกจ้างคนสวน เปลี่ยนพื้นที่รอบบ้านมาเป็น "หน้าที่" ของผมดีกว่า
.
แต่บางครั้ง เหตุการณ์ยังไม่หยุดอยู่แค่นี้ มีใครไม่รู้ทิ้งขยะหน้าบ้านผม
จากนั้นมีใครไม่รู้เข้ามาด่าว่าผมแล้งน้ำใจ ทำไมไม่ออกไปช่วยเทศบาล
ออกไปเก็บขยะ (ที่หมาไหนก็ไม่รู้คาบมาทิ้งเอาไว้) บนถนนหน้าบ้านผม
ทั้งๆ ที่ปรกติ "หน้าที่" ของผมคือ การนำเอาถังขยะไปทิ้งในถังให้เป็นที่
และผมก็ "แสดงน้ำใจ" โดยการห่อให้มิดชิด แยกขยะไม่ให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อน นำขยะออกไปทิ้งตรงเวลา
แต่ถ้าจะให้แบกถุงดำ เกาะรถเหลืองไปช่วยเขาเก็บขยะ "บ้าไปแล้วครับ"
มันเกินขอบเขต "หน้าที่" "ความรับผิดชอบ" และการแสดงน้ำใจไปแล้ว
.
ตัวอย่างข้างบน คงช่วยให้เห็นทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติของคำว่า "น้ำใจ" "หน้าที่" "ความรับผิดชอบ"
เนื่องจากบางคนลากคำพวกนี้ไปใช้ประกอบคำพูดที่ดูดี โดยไม่สำเหนียกว่ามันเป็นการ "เห็นแก่ตัว" ต่างหาก
.
.
.
แต่ดูเหมือนใครสักคนที่เดินผ่านหน้าบ้านคนนั้น ต้องการให้ผมนั่งเฝ้าถังขยะหน้าบ้าน ไม่งั้นเขาไม่พอใจ
โห...แม้แต่หน้าที่ก็ยังไม่ใช่เลยนะครับ กลับกลายเป็นโดนด่าว่าแล้งน้ำใจ ที่ไม่ช่วยทิ้งขยะหน้าบ้านซะงั้น
ถ้าเขาคนนั้น เป็นแค่คนวิกลจริตที่เดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้เป็นญาติอะไร ผมก็คงไม่ใส่ใจเท่าไรนัก
แต่ ถ้าเขาคนนั้น เอาแต่เดินวนกลับไปกลับมาอยู่หน้าบ้าน ตะโกนย้ำคิดย้ำทำ ในประเด็นเดิมๆ แล้วล่ะก็
ผมก็มีสิทธิ์มองได้ว่า หมอนั่นคงเป็นโจทก์เก่า เคยมีส่วนได้ส่วนเสียอะไรบางอย่างในวงการมาก่อนแหงๆ
(คนปรกติที่ไหนจะมาโวยวายอะไรอยู่หน้าบ้านคนอื่นได้เป็นนานสองนาน ถ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันล่ะครับ ?)
.
.
.
ย้ำอีกครั้ง
เนื้อหาใน Entry นี้เป็นหลักการที่ไม่ซับซ้อน สามารถนำไปเปรียบเทียบหรือประยุกต์ใช้ได้หลายกิจกรรม
ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นงานที่อยู่ใกล้ตัว หากเป็นกิจกรรมอะไรก็ได้ทั้งนั้น หรืองานในวงการไหนก็ได้ทั้งนั้น
ถ้าเป็นการแถหรือหลักกู จะสังเกตเห็นถึงการพูดจาวนเวียนในเรื่องเดิมๆ ดิ้นไปทางอื่นไม่ได้ เดี๋ยว "หลุด"
.
.
.
สรุป
น้ำใจ เป็นการแสดงออกตามความรู้สึกเอื้ออาทร, จะกระทำหรือไม่กระทำก็ได้ ไม่มีถูกไม่มีผิด
หน้าที่ และความรับผิดชอบ เป็นภาระการงานที่ต้องกระทำ, การละเลย ไม่ใช่สิ่งที่ถูกแน่นอน
คนแล้งน้ำใจ หรือ คนแล้งความรับผิดชอบ อย่างใดกันแน่ที่สร้างความเสียหายแก่ส่วนรวม ?
.
น้ำใจทำให้สังคมน่าอยู่ แล้งน้ำใจทำให้สังคมอับเฉา
.
แต่แล้งซึ่งความรับผิดชอบ สังคมก็ล้มละลายตั้งแต่รากฐาน ป่วยการที่จะพูดถึงการมีน้ำใจกัน
เพราะปุถุชนจักแสดงออกถึงความรู้สึกเอื้ออาทร ต่อพฤติกรรมที่ชวนให้เอื้ออาทรตามธรรมชาติ
ถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่ และความรับผิดชอบของตน มันก็ไม่เกิดขยะหรือตรรกะเพี้ยนๆ หรอกครับ
แต่พออีกฝ่ายเบื่อที่จะตามเช็ดขี้คนอื่น (ซึ่งเป็นสิทธิโดยชอบธรรม เพราะมันไม่ใช่ขี้ของเขานี่)
เจ้าของขี้ (หรือพรรคพวกของเจ้าของขี้) กลับบอกว่า "ไอ้พวกนี้แล้งน้ำใจ ทำให้วงการตกต่ำ"
.
.
.
...ขอให้จำเริญๆ เถอะครับ...
.
.
.
ปล.1 ย้ำอีกครั้ง เนื้อหาใน Entry นี้ไม่ได้เจาะจงถึงใคร เพราะผมไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงใครน่ะสิครับ
Entry นี้ไม่ได้เจาะจงถึงงานใดงานหนึ่งนะครับ หากแต่เขียนขึ้นมาเพื่อใช้กับทุกกิจกรรมที่เกิดขึ้น
.
ปล.2 สิ่งที่มนุษย์เราควรเรียกร้องสำหรับสังคม คือน้ำใจที่พึงมี หรือความรับผิดชอบที่ต้องมี ?
น้ำใจ, การทำบุญ เป็นสิ่งที่ต้องทำจากใจ ไม่ใช่สิ่งที่ต้องมาเรียกร้องโวยวายหรือพูดพล่ามให้ทำ
เมื่อใดก็ตามที่เกิดการ "เรียกร้อง" มันก็หมดสภาพของ "น้ำใจ" กลายเป็น "หน้าที่" ไปในทันที
.
.
Tags: duty, kindness, social14 Comments
"ใช้ใจซื้อใจไม่ได้แล้ว
น้ำเปล่าหนึ่งแก้วยังซื้อขาย
เคยขอน้ำขันนั้นเสื่อมคลาย
โลกล้งเหลือหลายน้ำใจจาง"
#1 By เทราสเฟียร์ เอล เซราฟีเตอร์ on 2006-08-15 14:18