Chubby Review : สังคมสารพัด ภาพยนตร์สารพัน

ข่าวการ์ตูน ที่คนการ์ตูน(บางกลุ่ม)ไม่เคยเข็ด
.
เหล่าประชากรในประเทศที่ว่ากันว่า ขี้ลืมง่ายที่สุดในโลก ยังจำเรื่องเหตุการณ์จัดระเบียบการ์ตูนได้ไหมครับ
ผมคงไม่ต้องเล่าซ้ำหรอกนะ ?
ตอนนี้ก็มีเรื่องการ์ตูน Y ผุดขึ้นมาอีกรอบ และปฏิกิริยาตอบกลับ ก็คาดเดาได้ง่ายยิ่งกว่าทอดไข่เจียวเสียอีก
เนื้อหา รายละเอียดในหนังสือพิมพ์ ผมจะไม่พูดซ้ำ เพราะตั้งแต่วันแรกก็มีคน quote และด่ากระหน่ำแล้ว
ผมสรุปเป็นหัวข้อเลยก็แล้วกัน
.
1. เมื่อดูจากเหตุการณ์ในอดีต เอาหัวเป็นประกันว่ามากกว่าครึ่งของผู้(ที่คิดว่าตัวเองได้รับความ)เดือดร้อน
ไม่สนใจว่า งานวิจัยตัวจริงเป็นอย่างไร (ปรกติกรูไม่เชื่อ นสพ., แต่ถ้าพูดถึงเรื่องที่กรูชอบ กรูขอเชื่อไว้ก่อน)
เอาแต่เต้นผางๆ ไปตามเนื้อข่าวที่หนังสือพิมพ์ (หรือว่า Fwd Mail) ใส่สีตีไข่ อย่างไม่รู้จักเข็ดหลาบซ้ำซาก
.
2. สืบเนื่องจากข้อ 1 ถ้าหากเรื่องนี้ลุกลามไปถึงสื่อ ก็ไม่ต้องหาแพะที่ไหน เพราะตัวเองทำตัวเองกันทั้งนั้น
ไม่ต่างจากตอน Fwd Mail จัดระเบียบการ์ตูนที่ทำให้พวกเราเห็นอะไรบางอย่างของคนการ์ตูนพรึ่บพรั่บ
คนการ์ตูนที่มีคุณภาพ ???
.
3. งานวิจัยทุกชิ้น ย่อมมีปัญหาในตัวเองอยู่แล้ว เช่น ความน่าเชื่อถือ, ค่าความคลาดเคลื่อนของข้อมูล ฯลฯ
งานวิจัยชิ้นนี้ไม่ใช่เทวดา ย่อมมีข้อผิดพลาดเช่นกัน ข้อมูลบางชุดผู้วิจัยต้องตรวจสอบอีกครั้งจริงๆ นั้นแล
เอาล่ะ ชุดข้อมูลที่ผิดพลาดก็เป็นหน้าที่ของผู้วิจัยไป แล้วคนการ์ตูนจะทำอย่างไรกับสิ่งที่ตัวเองเต้นผางล่ะ
.
ถ้าเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ
หากเราเห็นว่าตัวเลขผิดพลาด เราสามารถ โต้แย้งหรือหาหลักฐานชัดเจนไปยืนยันได้ง่ายๆ
(แต่ บางรายไม่กล้าทำ เพราะกลัวเจอตอที่ตัวเองไม่รู้เข้า ข้าพเจ้าขอด่าอย่างเดียวก็แล้วกัน)
.
ถ้าเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ
บ่งบอกถึงคุณภาพของประชากรได้ส่วนหนึ่ง เหมือนหลายปีก่อนที่หนังสือพิมพ์ กขค ลงข่าว
ที่เกี่ยวกับวงการ ABC โดยอาศัย "แหล่งข่าว" ที่ทางสื่อบอกว่าเป็นคนในวงการ ABC เอง
.
อ่านเจอข้อมูลคำศัพท์พื้นฐานผิดพลาดเหลือเชื่อ
.
ตรงจุดนี้ เป็นความผิดของนักข่าว (ผู้ทำการวิจัย) ที่ไม่รอบคอบในการตรวจสอบข้อมูลซ้ำ ?
หรือเพราะ คุณภาพของแหล่งข่าว (คนในวงการ) ที่ทำตัวเป็นแหล่งข่าวคุณภาพ...เข้าให้ ?
ผิดทั้งคู่, หรือกรูถูกเสมอ มันน่ะแหละที่เป็นฝ่ายผิด, หรือถูกทั้งคู่....................ผมไม่รู้ครับ
.
.
.
สรุป
โดยปรกติ งานวิจัย มีหน้าที่นำเสนอปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้น, งานวิจัย มีหน้าที่นำเสนอข้อมูลที่รวบรวมมาได้
งานวิจัย ไม่มีหน้าที่ไปตัดสินว่าสิ่งใดถูกหรือผิด (และเท่าที่อ่านมา มีตรงไหนที่บอกว่าการ์ตูน Y ชั่วช้าหรือ)
.
ถ้ายังนึกภาพไม่ออก ก็ขอยกตัวอย่างใกล้ตัว เช่น
งานวิจัย มีหน้าที่นำเสนอปรากฏการณ์ว่า เคยมีการ "จับกด" กันกลางงานคอสเพลย์ในอดีตหลายงาน จริง
งานวิจัยชิ้นนี้ ระบุ "จำนวนครั้ง" ที่เกิดการจับกดผิดพลาด แต่ เขาไม่ได้บอกว่าการจับกดเป็นสิ่งเลวร้ายเลย
เพราะเดี๋ยวมันจะเกินขอบเขตของการทำงานวิจัย
จากนั้นก็มี "สื่อ" เอาข้อมูลบางส่วนของผู้วิจัยไปเสนอ แต่ ใส่ไข่ว่าการจับกดเป็นสิ่งเลวร้ายอย่างนั้นอย่างนี้
.
"กลุ่มคนจับกด" เลยนำเอาตัวเลขที่ผิดพลาด "ของเหตุการณ์การจับกดที่เกิดขึ้นจริง" ไปผสมกับข่าวที่ใส่ไข่
ออกมาทำอะไรต่อมิอะไร ซึ่งผมก็คงไม่ต้องพูดซ้ำ เพราะ ไม่อยู่ในสภาพที่จะใช้เหตุผลในการพูดจากันแล้ว
ก็มันจะคุยกันรู้เรื่องได้อย่างไร ในเมื่อไม่สนใจเหตุการณ์จับกดที่เกิดขึ้นจริง ไปมองแต่ตัวเลขของการจับกด
แถมเอาข้อมูลที่ไม่มีมูลจากสื่อ มาป็นตัวตั้งตัวตีในการเสวนา เพราะเหตุนี้ จึงเสียเวลาพูดอธิบายไปเปล่าๆ
.
.
.
(กลับมาเรื่องเดิม)
ที่ร้ายไปกว่านั้น บางคน ไปอ่านงานวิจัยของจริงแล้ว ยังทำเป็นไม่สนใจ แถมยังบอกว่ามันเป็นคนละเรื่องอีก
ทั้งๆ ที่ญี่ปุ่น ต้นตำรับการ์ตูน Y ที่หลายคนเทิดทูนราวพระเจ้าน่ะ เขามีทำวิจัยเรื่องนี้กันเป็นกองพะเนินแท้ๆ
(กรณีเดียวกับแฟนซีนของกองเชียร์ทีมฟุตบอลที่อังกฤษ พอบ้านเรามีคนทำบ้าง ต่อมกองเชียร์ผู้ดีแตกเชียว)
กรูจะด่าคนวิจัยตามข้อมูลที่หนังสือพิมพ์มันเมคขึ้นมา กรูไม่สนใจว่างานวิจัยจริงๆ เป็นอย่างไร ใครจะทำไม
.
.
.
ก็ไม่ทำไมหรอกครับ อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ
ผมขอนั่งสมเพชอยู่ในมุมมืดคนเดียวก็แล้วกัน
ทำตัวเองกันทั้งนั้น ซ้ำซาก ไม่รู้กี่ครั้งกี่หนแล้ว ไม่ต้องทำงานวิจัยให้เสียเวลา ก็แสดงออกมาให้กันเห็นเอง
เอวัง...ครับ
.
.
.
ปล.1 และเพื่อเป็นการป้องกันตัวเอง ขอย้ำว่า Entry นี้ ไม่ได้พูดว่าการ์ตูน Y ดีหรือไม่ดีแม้แต่บรรทัดเดียว
ถ้าจะด่า ขอให้ quote เนื้อหาใน Entry ที่เป็นสาเหตุที่จะด่าผมด้วยนะครับ อย่าไปลากที่ไหนมาด่าก็ไม่รู้
ปล.2 แถม link งานเสวนาความหลากหลายทางเพศในการ์ตูนญี่ปุ่น ---> Click Here
แล้วจะพบความหลากหลายของงานวิจัยเรื่องนี้ในต่างประเทศ อ้อ ไม่ใช่งานวิจัยที่เด็กๆ ทำด้วยนะครับ
ประเทศด้อยพัฒนาบางแห่ง อาจจะรับไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าโลกเขาพูดถึงเรื่องนี้กันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว