ดรีมทีม : อุปสรรคในการทำงานแบบไทยๆ
posted on 05 Apr 2008 12:43 by chubby in Movie-review
.
.
.
ณ โรงเรียนอนุบาลขนาดเล็กแห่งหนึ่ง เด็กชายชั้นอนุบาล 3 มองเห็นป้ายงานกีฬาอนุบาลแห่งชาติครั้งที่ 18
จึงชวนเพื่อนร่วมชั้นไปแข่งขันชักเย่อ หนูเล็ก ครูประจำชั้นจึงนำเรื่องเสนอให้ครูใหญ่ทราบเพื่อขอคำอนุญาต
ครูใหญ่บอกให้หนูเล็กหาโค้ชให้ได้ก่อน กรรมจึงตกแก่ เบิร์ด โค้ชฟุตบอลไทยลีกอดีตศิษย์เก่าของโรงเรียนนี้
เบิร์ดต้องเจอกับสารพัดวิธีมัดมือชกของหนูเล็ก รวมทั้งสารพัดปัญหาจากตัวเด็กและผู้ปกครองจนแทบสติแตก
ทั้งคุณพ่อเจ้าทฤษฎีรู้ดีกว่าโค้ช คุณแม่แสนดีที่อยากให้ลูกเป็นหัวหน้าทีมเพราะคิดว่าตนสายตาแหลมกว่าโค้ช
ทั้งลูกทีมเด็กๆ หลายคนที่พกปัญหาส่วนตัวมาให้โค้ชปวดหัวใจเล่นๆ ยังไม่นับปัญหาที่บ้านของโค้ชเองด้วย
แม้สภาพแวดล้อมแบบไทยๆ มันไม่ชวนให้โค้ชหน้าไหนอยากเปลืองตัวเลยพับผ่า แต่หน้าที่ ก็ต้องเป็นหน้าที่
ชักเย่อระดับประเทศยังปวดหัวขนาดนี้ ถ้าหากเป็นชักเย่อไทยจะไปชักเย่อโลกจะปวดหัวขนาดไหนล่ะหนอ ?
.
ชอบ
- ควบคุมบทบาทการแสดงของเด็กเล็กได้ดีกว่าที่คิด ตอนแรกผมนึกว่ามันจะออกมาเหลวเป๋วยิ่งกว่านี้เสียอีก
เด็กหลายคนเล่นได้เป็นธรรมชาติมาก (จนน่ากลัว) และส่วนหนึ่งเป็นเพราะการแจกบทที่เหมาะสมกับตัวเด็ก
- บทบาทของผู้ปกครองหลากหลายแบบสะท้อนภาพครอบครัวของสังคมเมืองในปัจจุบันได้ดีในระดับหนึ่ง
ยิงมุขเสียดสีสังคมและการแสดงความเห็นตามเว็บบอร์ดต่างๆ ต่อกีฬายอดนิยมของประเทศใครได้เจ็บแสบ
- บทบาทของคุณเอกราช เก่งทุกทาง และคุณจิรายุ ห่วงทรัพย์ที่รับบทเป็นผู้บรรยายในการแข่งขันชักเย่อ
โดยดรีมทีมมีลูก (ตามบทสมมุติ) ของคุณเอกราชแข่งด้วย ดังนั้นลักษณะการพากษ์ที่ปรากฏออกมาจึง lol
.
ไม่ชอบ
- ถึงควบคุมบทบาทการแสดงของเด็กเล็กได้ดีขนาดไหน ยังมีบทการแสดงแข็งๆ ปลอมๆ หลุดออกมาบ้าง
น่าเสียดายเนื้อเรื่องปลีกย่อยที่เสริมเข้ามาบางประเด็น ซึ่งสามารถขยายความต่อเนื่องให้ชัดเจนได้ดียิ่งกว่านี้
- ด้วยข้อจำกัดที่ว่านี่คือกีฬาอนุบาลแห่งชาติครั้งที่ 18 และนี่เป็นกีฬาชักเย่อที่เรียบง่ายตรงไปตรงมามากๆ
หลายฉากจึงกระตุ้นอารมณ์ของคนดูไม่ค่อยขึ้นครับ ให้ทำใจว่าจะไปดูความน่ารักสบายๆ เป็นหลักก็แล้วกัน
.
สรุปส่วนตัว
ถ้าคุณชอบ เมล์นรก หมวยยกล้อ (หรือคิดว่า เมล์นรกฯ เล่นมุขวงกว้างแรงเกินไป อยากได้อะไรที่สุภาพ)
ถ้าคุณชอบ หมากเตะ โลกตะลึง (หรือว่าเกิดอาการเซ็ง เนื่องจาก หมากเตะฯ ถูกตัดตอนจนรสชาติกร่อย)
ดรีมทีมคือคำตอบสุดท้ายครับ ด้วยมุขกัดจิกแบบเมล์นรกฯ ที่เบาลงมาหน่อย และกัดถึงเรื่องในวงที่แคบลง
ไม่มีพิษภัยสำหรับเด็ก ไม่ค่อยมีคำหยาบแบบงานชิ้นก่อนๆ (เมล์นรกฯ) แต่มีประเด็นแทงใจดำผู้ใหญ่เพียบ
ทั้งที่ 95%ของ ดรีมทีมเป็นฉากเกี่ยวกับกีฬาชักเย่อ นักพากษ์ชื่อดังของไทยเขาก็พากษ์เกี่ยวกับกีฬาชักเย่อ
แต่ผมกลับมองเห็นภาพสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศใคร กับ ห้องกีฬาเว็บ P ลอยขึ้นมาตลอดเวลาเลยครับ
ดรีมทีมเหมือนกับหมาป่าใต้หนังแกะ ที่เก็บร่องรอยของตัวเองอย่างมิดชิด จนขาประจำนึกว่าเป็นหนังเด็กๆ
ครั้นกลุ่มเป้าหมายตามสมาคมฯ หรือเว็บบอร์ดชื่อดังซึ่งเป็นเป้าใหญ่ของการกัดจิกในคราวนี้จะรู้ตัวภายหลัง
ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วครับ เพราะมันเป็นหนังปิดเทอมที่พ่อแม่ผู้ปกครองสามารถพาเด็กไปดูได้อย่างสบายด้วย
ดังนั้น ถ้าหากคนในสมาคมฯ หรือเว็บบอร์ดชื่อดัง ตีความเองแล้วจี๊ดแทงใจดำตัวเอง ก็ช่วยไม่ได้ครับ lol
.
.
.
ปล.
มาม่าธรรมดาๆ ถ้าปรุงรสได้อร่อยถูกลิ้นผม ผมก็ให้คะแนนสูง, ในทางกลับกัน
ต่อให้เป็นเนื้อวัวมัตสึซากะแพงๆ แต่ถ้าปรุงรสไม่ถูกลิ้นผม ผมก็ให้คะแนนน้อย
Tags: dream team, movie, review, ดรีมทีม19 Comments
โหย ได้เยอะ นะเนี่ย ผมนึกว่าเรื่องนี่ จะล่มซะอีกกก นะ ดูตัวอย่างก็ไม่ค่อย จาอยากดูเท่าไหร่
#1 By -----ROGER----- on 2008-04-05 12:57