SUPERแหบ-แสบ-สะบัด
posted on 26 Dec 2008 13:09 by chubby in Review-Movie
.
ต้อม หนุ่มหล่อสาวหลงแต่อาภัพตรงที่เกิดมามีเสียงแหบกว่าเป็ด ใฝ่ฝันอยากจะเป็นแดนเซอร์
ตึ๋ง หนุ่มไม่หล่อ แถมเตี้ยอ้วนดำครบสูตร แต่มีน้ำเสียงไพเราะเสนาะหู ใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้อง
ทั้งสองเป็นเพื่อนตั้งแต่เด็ก แถมพึ่งตกงานมาหมาดๆ คืนหนึ่ง ขณะทั้งสองก๊งกันจนกรึ่มๆ ได้ที่
ต้อมใช้กล้องเว็บแคมจับภาพท่าเต้นของตน ประกอบลงกับไฟล์เพลงที่ตึ๋งเป็นคนแต่งและร้อง
ก่อนอัพโหลดลงอินเตอร์เน็ตสนุกๆ และบันทึกลงแผ่นซีดี ส่งไปบริษัทดับเบิลดรีมในวันต่อมา
ดับเบิลดรีม ค่ายเพลงที่จวนถูกฟ้องล้มละลายรอมร่อ เจ๊เง็กกับผู้ช่วยเตรียมหนีไปต่างประเทศ
แต่เดโมเพลง Touch My Heart ที่ต้อมเอามาฝากไว้วันก่อน เปรียบเสมือนพระมาโปรดบริษัท
สถานการณ์บีบให้ทุกคนร่วมมือกันจัดคอนเสิร์ตแบบครั้งเดียวเลิก ก่อนจะมีปัญหาอื่นๆ ตามมา
ต้อมสวมบทบาทเป็น "ตง ลี เฮ" จับกระแสวัยรุ่นคลั่งเกาหลี ส่วนตึ๋งก็ร้องเพลงจริงอยู่หลังฉาก
งานใหญ่ๆ แบบนี้มีตัวแปรมากมายที่ควบคุมได้ลำบาก ทุกคนจะลุยไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่
.
ส่วนที่ชอบ
- เรื่องลื่นไหลเพลิดเพลิน ทำให้คนดูสนุกได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งมุขตลกหยาบโลนแม้แต่นิด
หลายๆ ฉากที่ทำให้อมยิ้มได้โดยไม่ต้องมีคำพูดใดๆ เพลงประกอบหลายๆ เพลงในภาพยนตร์
- ตอบสนอง "ระดับความคาดหวัง" ที่ผมตั้งไว้ในใจก่อนเข้าไปดูได้อย่างสมบูรณ์แบบเกินคาด
ใช้สถานการณ์ธรรมดาๆ ที่พวกเราพบเห็นทั่วไปในชีวิตประจำวัน มาดำเนินเรื่องอย่างเรียบง่าย
- สะท้อนภาพสังคมซึ่งผูกติดกับเทคโนโลยี หากมีความสามารถ และใช้เทคโนโลยีเป็นสักนิด
การครอบงำปัญญาชน ด้วยข้อมูลเรียกน้ำย่อยเล็กน้อยเพียงบางส่วน เป็นอะไรที่ง่ายดายมาก
- ถึงแม้ในตอนแรกๆ ต่างฝ่ายต่างก็รู้อยู่แก่ใจว่า พวกตนต้องพึ่งพาซึ่งกันและกันในส่วนที่ขาด
แต่เมื่อประสบความสำเร็จขึ้น สิ่งล่อลวงต่างๆ ที่ลอยตามมา อาจก่อให้เกิดความขัดแย้งขึ้นได้
.
ส่วนที่ไม่ชอบ
- เนื่องจากมีนักแสดงนำชายถึงสองคน ทำให้น้ำหนักการแสดงของนางเอกช่วงหลังดูเบาโหวง
เจตนาหลีกเลี่ยงประเด็นร้อนๆ ที่อาจกระทบความรู้สึกของกลุ่มเป้าหมายของหนังอย่างชัดเจน
- แม้การต้มตามสูตรเด็ดจะทำให้ได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อร่อยออกมาแต่บางทีก็ทำให้รู้สึกเบื่อ
ถ้าไม่นับเสียงแหบตามบทแล้วการแสดงหลายจังหวะดูเหมือนระวังภาพพจน์มากเกินไปหน่อย
.
ประเด็นเก็บตก
- ท่านที่ต้องการอาหารหรูหรา คงหาไม่ได้จากเพิงขายข้าวราดแกงธรรมดาๆ หน้าปากซอยแน่
แต่เมื่อลองชิมดูแล้วปรากฏว่ากลายเป็นข้าวราดแกงที่อร่อยเกินคาดในช่วงเวลานั้นเลยล่ะครับ
- บทบาทของอิ๋ว แฟนคลับเนิร์ดบล็อกเกอร์มีศักยภาพพอที่จะขยายเนื้อเรื่องให้กว้างกว่านี้ได้
แต่บทบาทของนักแสดงหลักมีเยอะอยู่แล้ว เนื้อหาในส่วนนี้จึงหั่นให้จบลงไปอย่างน่าเสียดาย
.
.
คำถามท้ายหนัง
- ถ้าหากเลือกได้ ใครๆ ย่อมเลือกหนุ่มหล่อ/สาวสวยที่พรั่งพร้อมด้วยคุณสมบัติความสามารถ
แต่ในโลกแห่งความจริงอันแสนโหดร้ายนั้น บางทีรอแล้วรอเล่าก็ไม่มีมาให้เลือกเลยสักอย่าง
สมมุติว่า ถ้าหากท่านมีโอกาสได้เลือก แต่เลือกได้เพียงอย่างเดียว ท่านจะเลือกแบบไหนครับ
.
1) หล่อๆ แบบต้นสิ ควงออกเดทงานสังคมได้ไม่อายใคร, เตี้ยอ้วนดำแบบตึ๋งขายหน้าจะตาย
2) เก่งๆ แบบตึ๋งสิ หาช่องทางเมคมันนี่ได้สบายๆ, เสียงแหบเป็ดแบบต้น จะไปทำอะไรกินได้
3) ไม่เลือกทั้งคู่แหละ ขอไปตายเอาดาบหน้าเสียดีกว่า
4) ตัวเลือกอื่นๆ นอกเหนือจากนี้โปรดเขียนอธิบายครับ
.
สำหรับสมาชิกชายที่ดูเรื่องนี้แล้วให้เปลี่ยนตัวเลือกเป็น
สาวซึนปากร้ายบึ้งตึง กับ แฟนพันธุ์แท้เนิร์ดบล็อกเกอร์
Tags: movie, review, superแหบ22 Comments
ระลึกอดีตหนังสือเรียนวิชาภาษาไทย : ตอนที่ 3
ปล. ไม่เอาของขวัญที่ได้มาอวดกันหน่อยแหรอฮะ
#1 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2008-12-26 13:36