I Can Hear the Sea : หนึ่งทะเล สองเรา
posted on 13 Jun 2009 12:48 by chubby in Review-Movie
.
SPOIL ALERT
.
I Can Hear the Sea (หรือ Ocean Waves) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนจากสตูดิโอจิบลิลำดับที่ 8
สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกัน และทำเพื่อออกฉายทางโทรทัศน์โดยเฉพาะ เมื่อปี พ.ศ. 2536
หาก Only Yesterday เป็นเรื่องราวที่เล่าสลับไปมา ระหว่างชีวิตในชั้นประถมกับชีวิตวัยทำงาน
I Can Hear the Sea ก็จะเป็นเรื่องราวช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตในชั้นมัธยมกับมหาวิทยาลัย
.
เรื่องราวเริ่มต้นด้วยการย้อนอดีตความสัมพันธ์ ระหว่าง 2 นักเรียนมัธยมชาย ทาคุ กับ ยูทากะ
ซึ่งเป็นเด็กนักเรียนเพียง 2 คนที่กล้าลงชื่อคัดค้านการงดทัศนศึกษาสมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น
(โดยสาเหตุที่โรงเรียนงดการทัศนศึกษาเพราะยอดสอบเข้ามหาวิทยาลัยของพี่ ม.6 ตกต่ำลง
ทาคุมองว่า การงดทัศนศึกษาแบบเหมารวมนั้นทำไปก็เพื่อให้ครูกับผู้ปกครองสบายใจเท่านั้น
ส่วนยูทากะมองว่า เป็นการตัดสินใจข้างเดียวซึ่งส่งผลไปถึงอนาคตในอีก 10 - 20 ปีข้างหน้า)
แม้ทั้งสองจะไม่ค่อยพูดจา แต่มิตรภาพระหว่างลูกผู้ชาย (อย่าคิดลึก) ก็ก่อตัวขึ้นมานับแต่นั้น
.
เวลาผ่านไปจนขึ้นชั้น ม.5 ก็มีเด็กนักเรียนหญิงย้ายจากโตเกียวเข้ามากลางเทอม ชื่อ ริคาโกะ
ต่างฝ่ายต่างแอบชอบริคาโกะ โดยยูทากะแสดงออกชัดเจน ในขณะที่ทาคุทำเป็นซึนมากกว่า
ริคาโกะ แสดงให้ทุกคนเห็นถึงความเก่งกาจทั้งวิชาการและการกีฬาเหนือเด็กบ้านนอกชัดเจน
แต่ด้วยลักษณะท่าทางแข็งๆ ของเธอ ทำให้มีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์กับเพื่อนๆ ร่วมชั้นเรียน
ซึ่งมีหลายปัจจัยที่เข้ามารุมล้อมจนริคาโกะเป็นแบบนั้น ตั้งแต่ การย้ายที่เรียนอย่างกระทันหัน
ปัญหาในครอบครัวที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจ จนถึงการที่เธอฟังภาษาถิ่นที่นี่ไม่ค่อยรู้เรื่อง
.
ช่วงวันหยุดโกลเดนวีค ริคาโกะคิดหนีกลับโตเกียวจนทาคุตกกระไดพลอยโจนติดตามไปด้วย
เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เธอได้รับรู้สถานการณ์ที่ชัดเจนของคุณพ่อหลังหย่ากับคุณแม่มากยิ่งขึ้น
แฟนเก่าก็ไปมีแฟนใหม่ซึ่งก็เป็นเพื่อนของเธออีก หลังจากที่ย้ายมาอยู่ที่โคจิได้เพียง 2 เดือน
อาการของริคาโกะพลอยทำให้ทาคุต้องเดือดร้อนในภายหลังเมื่อยูทากะตัดสินใจสารภาพรัก
แต่ถูกริคาโกะปฏิเสธอย่างแรงจนทาคุเป็นเดือดเป็นร้อนแทน (?!) และเกิดการลงไม้ลงมือกัน
เมื่อรวมกับเหตุการณ์แทรกซ้อนอื่นๆ ทำให้ทั้งสามคนไม่พูดไม่จากันอีกเลยจนกระทั่งจบ ม.6
.
2 ปีต่อมา ทาคุนั่งเครื่องบินกลับมางานเลี้ยงรุ่นโดยมียูทากะขับรถมารับเพื่อขอโทษเรื่องเก่าๆ
ต่างฝ่ายต่างกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอีกครั้ง (?!) แม้ริคาโกะจะไม่ปรากฏตัวในงานเลี้ยงรุ่น
แต่ทาคุก็ได้รับรู้รายละเอียดอะไรบางอย่างจากโคฮามะ เพื่อนหญิงเพียงคนเดียวของริคาโกะ
ทำให้เขารู้แน่ว่า ภาพที่เห็นบนชานชาลารถไฟวันนั้น ไม่ใช่ภาพลวงตาที่เขาคิดไปเองคนเดียว
.
ส่วนที่ชอบ
- ภาพชีวิตของเด็กที่ต้องเปลี่ยนสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยอย่างกระทันหัน ในช่วงกลางวัยรุ่น
เหตุการณ์ต่างๆ ของชีวิตภายในโรงเรียนซึ่งทาคุ ยูทากะ ริคาโกะ ต้องมาสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน
.
ส่วนที่ไม่ชอบ
- ราบเรียบ เรื่อยๆ พอๆ กับ Only Yesterday แต่ Only Yesterday มีฉากจบถูกใจผมมากกว่า
จะว่าไปแล้ว เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่นในโรงเรียนแบบนี้ อย่าแย่งป๋า มิตซึรุ อาดาจิ เลยครับ
.
ประเด็นเก็บตก
- ใครมีโอกาสได้ไปทัศนศึกษากับโรงเรียน หากไม่เดือดร้อนกระเป๋าเงินเกินเหตุก็ไปเถิดครับ
บางรายอาจบ่นกระปอดกระแปดอย่างนั้นอย่างนี้ แต่มันเป็นประสบการณ์ที่ดีเมื่อมีอายุมากขึ้น
โรงเรียนจนๆ ที่มีโอกาสน้อยอยู่แล้ว เจอสภาพเศรษฐกิจแบบนี้เข้า โอกาสทัศนศึกษาก็ริบหรี่
แม้กระทั่งโรงเรียนรวยๆ ที่บุคคลภายนอกมักมองว่าคงจะไม่มีปัญหาเรื่องเงินๆ ทองๆ มากเท่า
อาจตรงข้ามครับ บางโรงเรียน (ทั้งเด็ก+ครู+ผู้ปกครอง) มุ่งเน้นวิชาการกับการสอบเข้าสุดขีด
จนขาดประสบการณ์ และมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมในโลกภายนอกไม่ได้ดีกว่ากันสักเท่าไร
.
.
.
IMDb : 7.4/10
AnimeNfo : 8.2/10
Anime News Network : 7.5
.
.
.
ของแถมท้ายรีวิว
.
I Can Hear the Sea : AMV
.
Tags: anime, ghibli, i can hear the sea, movie, ocean waves, review, studio ghibli, จิบลิ6 Comments
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจิบลิทำ
ระลึกอดีตหนังสือเรียนวิชาภาษาไทย : ตอนที่ 3
#1 By talalan on 2009-06-13 13:48